• بدم می آید از آدم های جو گیر شده...و از خودم وقتی جوگیر می شوم...و فراموش می کنم که زندگی جدی تر از آنیست که فکر می کنم...و باید زرنگ تر از این حرف ها بود...
• بازهم ربطی به حال و هوای این روزها نداشت .
•  دقت کرده اید کار را به جایی دارند می رسانند که چند وقت دیگر همه متفق القول بگویند : رای و حق و این جور چیزهایمان را نخواستیم...فقط می خواهیم آرامش مان(از نوع کذایی اش البته!) برگردد...!

• بد ها ، خوب ها و خاص ها ،همیشه دیده می شوند...این متوسط ها ومعمولی ها هستند که هیچوقت به چشم نمی آیند...
•  ربطی به اوضاع و احوال این روزها نداشت.

*طرفداران آقای "الف" هم معمولا توی ماشین های درب و داغان بودند!(نمی دانم عمدی بود یا سهوی!)...ایشان احتمالا در حال حاضر در ورزشگاه شهر مان به سر می برند.(در بین خیل مشتاقان!)

*اصلا فکر نکنید که اکثر مردم فقط برای کمی شاد بودن و تخلیه ی انرژی به خیابان ها آمده بودند ها!...دلم برای خودمان می سوزد...ما مردم شادی ندیده!

• 
  ساعت از دو و نیم شب (صبح یعنی)گذشته و من زده به سرم ...رفته ام پست قبلی ام را از حالت محاوره ای به زبانی رسمی تر برگردانده ام!....چرایش را نمی دانم!
• 
  اصولا ( و معمولا) مثل اینکه تا برای دوستان و آشنایان وبلاگستانی کامنت نگذارم ،کامنتی هم دریافت نخواهم کرد!...ببینید ، اگر می خواهید کامنت نگذارید، نگذارید...فقط لطفا از سر ادب ،و چه می دانم پس دادن کامنتی که برایتان می گذارم برایم یادداشت نگذارید ....باور کنید انتظار ندارم   :) 
• 
  روز به روز دارم دست و پا چلفتی تر می شوم انگار...دیشب دست و شکمم را با آب جوش سوزاندم...موقع خالی کردنِ آب جوش از قابلمه ای که تویش قوطی ِکنسرو جوشانده بودم...به جای اینکه کنسرو را از قابلمه بیرون بیاورم، آب ِجوش قابلمه (که قوطی هم تویش بود) را خالی کردم توی ظرف شویی!
• 
  واقعا گاهی آنقدر فکرم مشغول است که اصلا نمی فهمم چه کار می کنم و چه می گویم... 

• این کلاسِ ورزش ِ ذکر خیر شده! بود هااا...توی پستهای قبلی درباره اش نوشته بودم...احتمالا دیگر نروم...اصولا به این نتیجه رسیده ام که کلاس های ی.و*گ.ا و از این قبیل ،بالاخره یک جایی دل آدم را می زنند...یعنی یک جورهایی آدم می بُرد انگار...شایدهم فقط بعضی ها (بسته به روحیه) خلاصه یک جاهایی پا پس می کشند...ما که توی آن کلاس دیگر یک کمی زیادی! داشتیم به عوالم ماورایی و ورد خواندن و و فلان دعا و بهمان سنگ! و ساعات س.عد و ن.حس! و اینجور چیزها نزدیک می شدیم ، که خُب ، من زیاد توی کَتَم نمی رود این مسایل....حالا همه ی اینها به کنااار...یک چیز دیگر، که برای من مهم است تا بتوانم یک فعالیت ورزشی یا فرهنگی و یا حتی هنری را ادامه بدهم ، اینست که باید نسبت به مربیِ مربوطه احساس خوبی داشته باشم....یعنی یک جورهایی به سوادش اعتماد داشته باشم ...این مربی ِگرامی اوایلش که خوب بود به نظرم...بعد کم کم دیدم حرفهایش را زیاد قبول ندارم...ولی بازهم اخلاق خوبش و آرامشی که داشت نگهم داشت...هی گذشت و گذشت، و داشتم کم کم به این نتیجه می رسیدم که انگار زیاد نمی توانم با فضای کلاس ارتباط برقرار کنم...تــــــــــا اینکه...بالاخره...ضربه نهایی ِ مضحکی زده شد!....می دانید چه بود؟...این بود که متوجه شدم مربیمان که اینهمه دم از مطالعه می زند و سخنوری می نماید! ، وقتی می خواهد بگوید: روی مشکلاتتون زوم نکنین..... می گوید : روی مشکلاتتون زون (!) نکنین.( وتازه خیلی هم از این جمله اش خوشش می آید انگار!)...
  شاید به نطرتان مسخره بیاید...اما دیگر اعتماد من به این خانوم (که البته داشت سست و سست تر می شد) با این کشف! رفت پی کارش!
• 
  دو کلمه هم درباره ی انتخابات بگویم (نتوانستم از جوّش فرار کنم :) ) ...عاشق آن جمله ی آقای مو.س.و.ی هستم که گفت :  ما با پدیده شگف.ت آوری روبرو هستیم که... (واقعا عالی بود )...بعدش هم آن صحنه های کندن علف های هرز! توسط  م.ا  توی فی.لم مستندش خیلی فان داشت (و البته هوشمندانه ساخته شده بود.)...
  

• 
  تازه فهمیدم توی عالم مستی ،انقدر هوش و حواست نمی پره که واقعا ندونی چی کار داری می کنی ...فقط انقدر بی خیال می شی که واقعا برات فرقی نمی کنه چی کار داری می کنی! ( خسته نباشم با این کشف مهم!)
• 
  درباره ی انتخابات چیزی نمی گم...فکر نمی کنم نظرمن ِ نوعی برای کسی اونقدر ها مهم باشه(شایدم اصلا و ابدا!)...همونطور که نظر بقیه برای من! (حالا انگار نوشتن از انتخابات برای اهالی وبلاگستان اجباریه که ننوشتنم رو توجیه می کنم. هه!)
  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
  می دونم بچه های خوبی هستید و پست قبلم رو به حساب خودستایی نگذاشتید  ...البته اگه اصلا چیزی برای ستایش کردن وجود داشته باشه!